Afgelopen januari lanceerden we ons manifest en ging ik voor het ministerie van Volksgezondheid zitten. Wat is er ondertussen veel bereikt. Ons manifest is inmiddels 70.000 keer getekend, en dit probleem wordt ineens in heel Nederland besproken. Er is een helpdesk. En: Blokhuis beloofde een plan om de wachttijden aan te pakken.

Maar de structurele problemen worden nog niet aangepakt. De belofte van Blokhuis om in te grijpen kwam hij niet na, want dit ‘plan’ doet helemaal niets aan het tekort in het aanbod in de specialistische GGZ. In de acute GGZ is nog steeds een noodsituatie gaande. Er zijn niet genoeg opnameplekken en de crisisdienst is niet goed bereikbaar. En in de jeugdzorg blijven instellingen sluiten, zonder passende oplossing.

Twee weken geleden was ik weer in Den Haag. Samen met een klein groepje andere patiënten brachten we de wachtrij in de GGZ letterlijk naar de Tweede Kamer, vlak voor aanvang van het debat over de GGZ. Kamerleden konden door ons doolhof lopen om te ervaren hoe het is om zo lang te moeten wachten op zorg terwijl je zo in nood bent.

Even later liep Paul Blokhuis zelf langs. Ik raakte met hem in een gesprek dat uitmondde in een vurige discussie over het ‘plan’ van de zorgverzekeraars en instellingen. Hij beloofde me: let op het debat zo.

Dat deed ik, maar ik werd teleurgesteld. Weer. Want waar de staatssecretaris mee kwam was: ik wacht het advies van de stuurgroep, die komt binnenkort met een rapport, en een advies over “verdere stappen, voor zover die nodig zijn.” Ook de Algemene Rekenkamer kwam vorige week met een rapport dat al onze bevindingen bevestigt, maar zelfs dat zet het ministerie niet aan om echt iets te gaan doen. Het zal trouwens niet als een verrassing komen dat de stuurgroep niet met concrete vervolgstappen kwam. En Blokhuis? Die blijft beloven, nu verschuift hij het naar september.

Dit is helaas kenmerkend voor de reacties vanuit Den Haag. Voor de camera worden we door zowel Blokhuis als De Jonge met open armen ontvangen, maar concrete acties blijven uit. We weten allemaal dat deze regeringsperiode ten einde loopt. Het lijkt erop dat de bewindspersonen denken: het zal mijn tijd wel duren.

Wij hebben die tijd niet. Daarom gaan wij door. Maar daarvoor hebben we jullie hulp hard nodig.

IK DONEER AAN LIJM DE ZORG

Ik kan niet meer voor het ministerie zitten: in verband met Corona werkt daar vrijwel niemand. Dus zijn wij druk bezig met andere manieren van actievoeren en lobbyen, om ervoor te zorgen dat deze onderwerpen op de politieke agenda blijven. En dat kost geld.

Bekijk onze campagnevideo

Iedereen die betrokken is bij Lijm de Zorg, doet dat op volledig vrijwillige basis. Het geld gaat dus niet naar ons. Wat wel geld kost: het oprichten van een ANBI-stichting, de website, het versturen van nieuwsbrieven zoals deze, en praktische zaken bij acties. De meeste dingen die wij doen kosten niet veel geld, maar soms ontkom je er niet aan: denk aan huur van de paaltjes bij het wachtrijdoolhof, posters of protestborden printen.

Met dit geld kunnen wij dit jaar verder gaan met actievoeren. Met meer geld kunnen wij blijven bestaan, totdat de crisis in de jeugdzorg en GGZ wordt aangepakt!

Namens Lijm de Zorg,

Charlotte Bouwman

Narita Derks

Naomi Rabe

Annefleur van Haren

Nine van den Berg

Hans Knetsch